یقینا یکی از پدیده های بی رقیب لیگ امسال ، حضور تراکتورسازی با هواداران بی شمار و پر شورش بوده است . هوادارانی که سبک و سیاق تشویقش ، دهان خیلی ها را تا کنون باز نگه داشته است . هوادارانی یکدل ، یکرنگ ، متعصب . شاید حتی برای همین تیم های بزرگ ، همین ویژگی ها ، مساوی برآورده شدن آرزوهایشان باشد .

ولی چه کنیم که تفاوت های بسیاری در آرزو ها وجود دارد . آرزوی بعضی ها کشاندن حداکثر تماشاگر به بازی دربی شهرشان برای نشان دادن کمیت و آرزوی بعضی ها برافراشتن پرچم تراکتور در اقسا نقاط جهان برای نشان دادن فرهنگ است!!!
 

این در حالی است که آنها برای کشاندن تماشاگر، دست به دامن انجام تبلیغات گسترده و جایزه دادن می شوند( که باز هم نمی توانند آن تعداد را تنها برای یک بازی ، مهیا سازند) .در عوض ، در این سو برای یک بازی خانگی حتی نه چندان مهم ، سابقه حضور 120.000 نفر در ورزشگاه 70.000 نفری وجود دارد .

در آنجا بعد از پایان بازی ،صندلی ها شکسته میشوند و تهدیدها میشود و چاقو کشی ها میشود و... ولی در این جا بعد از پایان بازی، تیم ها تشویق میشوند و نه خون از دماغ کسی میریزد و نه صندلی میشکند . اما طبیعی است هر انسانی که همانا می تواند عضوی از این خانواده ی بزرگ باشد ،در شرایط نا مساوی کنترل خود را از دست دهد وابراز احساساتش شایسته ی شان تیم نباشد.

هر چند تفاوتی دیگر در نحوه ی برخورد با این افراد آشکار است . ما از همان بعضی ها نیستیم که با یک اشتباه کوچک فردی ،آنان را از خود دور کنیم و بر چسب هوادار نما بر آنان الصاق کنیم و در صدد تنبیه آنان برآییم ، بلکه ما این افراد را برادر خود می خوانیم و علاقه بر تربیت آنها داریم، که این وظیفه ماست وتراکتور هم به تک تک این افراد احتیاج دارد و مدیون آنهاست.

پس برای انجام تربیت یا وظیفه هم که شده است ،از هواداران فهیم سپاسگذاری کرده و از تک تک برادران استدعا داریم ،با حفظ هیجانات ملتهب خود ، تراکتور را برای ادامه ی راه و کسب موفقیت و افتخارات یاری نمایند. که اگر سوار بر اسب منطق در دشت عملکرد تیم ، تحلیلی انجام دهیم ، در اولین سال حضور، با بازیکنانی کم تجربه و با این بضاعت مالی ، نباید از این تیم انتظارات غیر منطقی و از روی احساسات داشته باشیم .هر چند همین جایگاه فعلی در قیاس با تیم های هم تراز بسیار مناسب است که علت آن همان نکته ی ظریف اما تاثیر گذار، یعنی وجود هواداران با شعور و فهیم است.

اگر چه از اول فصل ،لمس جام قهرمانی ،انتظاری دور از دسترس می بود ولی طعم شیرین افتخارات دیگر از یادمان نرود که دست کمی از بدست آوردن جام ندارد . همان تصمیم فدراسیون فوتبال که سعی در انجام بازی های تیم ملی در تبریز دارند که یک اعتبار مسلم و همیشگی از پایتخت را گرفته و به این دیار خواهند داد که این نشان از شایستگی مسلم مردم این خطه است.